Infolinia 22 88 777 00

Alzheimer objawy i stadia choroby

alzheimer objawy

Alzheimer to choroba o wieloletnim i postępującym przebiegu, prowadząca nieuchronnie do całkowitej niepełnosprawności zarówno psychicznej jak i fizycznej. Można ją podzielić na różne stopnie zaawansowania. Najczęściej wykorzystuje się podział wprowadzony przez Barry’ego Reisberga, dzielący chorobę na 7 stadiów.

Ich znajomość przydaje się zarówno lekarzom, jak i opiekunom osób chorych na Alzheimera. Umożliwia lepsze zrozumienie podopiecznego i pozwala zaplanować poszczególne działania na różnych etapach choroby.

  • Alzheimer to nie demencja
  • Demencja
  • Choroba Alzheimera
  • Jaka jest różnica między demencją a Alzheimerem?
  • Stadia choroby Alzheimera
  • Alzheimer to nie demencja

    Choroba Alzheimera i demencja są terminami, które często stosuje się wymiennie, ponieważ wiele osób myśli, że znaczą one to samo. W rzeczywistości, różnice między tymi dwoma chorobami są zasadnicze, a rozróżnienie ma ogromne znaczenie tak dla pacjentów, jak i ich rodzin czy opiekunów.

    Alzheimer i demencja są wciąż pod wieloma względami tajemnicą. Dlatego często te dwie podobne choroby są często z sobą mylone w codziennych rozmowach i w potocznym rozumieniu. Tymczasem demencja to zaburzenie pracy mózgu, które wpływa na komunikację i codzienne funkcjonowanie, podczas gdy Alzheimer jest formą demencji, która w szczególny sposób wpływa na części mózgu odpowiedzialne za kontrolowanie myśli, pamięci i mowy.

    Poniżej przedstawiamy cechy rozróżniające demencję i Alzheimera:

    Demencja

    Demencja jest terminem parasolowym grupy objawów, w tym kłopoty z myśleniem i pamięcią. To termin, który jest często kojarzony ze związanym z wiekiem spadkiem funkcji poznawczych. Tym niemniej demencję mogą powodować inne czynniki niż ma to miejsce w przypadku Alzheimera. Popularnymi przyczynami demencji mogą być np. choroba Huntingtona, Parkinsona lub Creutzfeldta-Jakoba.

    Choroba Alzheimera

    Choroba Alzheimera jest przyczyną demencji stanowiącą od 50-70% wszystkich jej przypadków. Objawy Alzheimera obejmują zaburzenia myślenia, zaburzenia mowy, zagubienie. Lekarze używają różnych metod w celu zdiagnozowania przyczyny otępienia. Obejmują one m.in. badania krwi, ocenę stanu psychicznego czy tomografię mózgu.

    Jaka jest różnica między demencją a Alzheimerem?

    Diagnozując demencję, diagnozuje się grupę objawów. Można to porównać z bólem gardła. Gdy boli nas gardło, nie zawsze wiemy, czym jest spowodowany ten konkretny objaw. To może być przecież alergia, zapalenie gardła lub zwykłe przeziębienie. Podobnie, kiedy ktoś cierpi na demencję, doświadcza objawów otępienia, nie wiedząc przy tym, co jest ich przyczyną.
    Kolejna duża różnica wynika z tego, że choroba Alheimera nie jest chorobą odwracalną. W dzisiejszych czasach i przy obecnym stanie wiedzy jest to choroba nieuleczalna.

    Tymczasem niektóre postaci demencji, np. spowodowane interakcją leków lub niedoborem witamin, mogą być odwracalne lub tymczasowe. Ustalenie przyczyny otępienia pozwala zastosować odpowiednio dobrane leczenie i zapewnić pomoc dostosowaną do potrzeb pacjenta. Zanim jednak padnie właściwa diagnoza, najlepszym podejściem jest zaangażowanie, komunikacja i troskliwa opieka.

    Myślisz, że kłopoty z pamięcią i zagubienie to najbardziej dotkliwe objawy choroby Alzheimera? Otóż nie. Alzheimer odbiera także wzrok, słuch czy dotyk. Coraz prostsze czynności stają się nieosiągalne, powodują wycofanie, wywołują strach.

    Sprawdź, jak to jest:
    Dziś na podstawie doświadczeń osób chorych są tworzone specjalne narzędzia i symulacje, pozwalające odczuć na własnej skórze objawy choroby. Ale i bez tego, korzystając z przedmiotów dostępnych w domu, możesz spróbować poczuć, jak to jest. Co zrobić?

    Do butów wsyp ziarenka ryżu. I spróbuj się przejść. Włóż jednorazowe rękawiczki. Do środka nasyp kaszy gryczanej. Potem spróbuj przełożyć tabletki do pudełka z podziałem na pory dnia i dni tygodnia. Koniecznie ich nie pomyl.
    W chorobie Alzheimera opuszki palców stają się nieprecyzyjne. Wciąż atakują: mrowienia, kłucia, dyskomfort…
    Jeszcze koszmarne dźwięki i rozmazany, wąski obraz. O to już trudniej w domu, ale zapewne znasz to uczucie, gdy piskliwe tony wydobywały się z mikrofonu np. na szkolnej akademii.

    Dźwięki stają się nieznośne. Gwar uliczny, rodzinne przyjęcie, kilka mówiących jednocześnie osób zmieniają się w piskliwe, trudne do zniesienia tony.
    Zwiń dłoń w rulon i przyłóż do oka…
    Pole widzenia chorego systematycznie się zawęża. Z czasem widzi jak przez lornetkę, potem lunetę. Obraz staje się zamazany, lekko żółtawy, czasem szary…
    Pamiętaj, że wszystkie te wrażenia powinny wystąpić łącznie, jeśli masz poczuć się jak osoba z chorobą Alzheimera.

    Stadia choroby Alzheimera – objawy (podział wg Barry’ego Reisberga):

    I – Brak objawów choroby

    To stadium, w którym brak zauważalnych objawów choroby i to zarówno w życiu codziennym jak i podczas badania lekarskiego. Dlatego jest praktycznie niewykrywalne.

    II – Bardzo łagodne zaburzenia funkcji poznawczych

    Szacuje się, że ponad połowa populacji osób powyżej 65 roku życia doświadcza takich zaburzeń. Objawiają się one np. okresowymi zaburzeniami pamięci. Osoby starsze zapominają nazw przedmiotów, nie mogą przypomnieć sobie imion z taką łatwością, z jaką robiły to jeszcze 5-10 lat wcześniej. Mają tendencje do gubienia drobnych przedmiotów. Coraz częściej odczuwają trudności w koncentracji, w znalezieniu odpowiedniego słowa w czasie rozmowy.

    Jednak objawy te są bardzo subtelne, i mogą być niezauważalne przez osoby postronne, a nawet w trakcie badania lekarskiego.

    III – Łagodne zaburzenia poznawcze

    W tym stadium kłopoty z pamięcią lub koncentracją są nadal subtelne, ale stają się zauważalne dla innych. Najczęściej wśród zaburzeń dominują problemy z przypominaniem sobie odpowiednich nazw przedmiotów lub imion oraz utrudnione wykonywanie codziennych czynności dostrzegalne przez członków rodziny lub znajomych, kłopoty z zapamiętywaniem imion nowo poznanych osób, gubienie cennych przedmiotów, upośledzenie zdolności planowania, kłopoty z odtwarzaniem przeczytanej treści.

    Osobom, które mają tego typu zaburzenia, a nadal są aktywne zawodowo, może być trudniej wykonywać obowiązki, które do niedawna nie sprawiały im problemu. Jeśli muszą się dokształcać, pogłębiać kompetencje, problemy mogą okazać się widoczne.

    Osoby cierpiące na łagodne zaburzenia funkcji poznawczych mają większe problemy z koncentracją. Mogą też częściej doświadczać niepokoju.

    Dolegliwości można wykazać w badaniu klinicznym lub w trakcie zbierania dokładnego wywiadu lekarskiego. Prognozy dla osób doświadczających łagodnych zaburzeń poznawczych są różne, jednak dla dużej części z nich widoczny nastąpi widoczny spadek funkcji poznawczych, a pierwsze objawy demencji mogą pojawić się w ciągu 3-4 lat. Tak naprawdę czas trwania tego stadium, zanim stanie się ono widocznym zwiastunem późniejszej demencji, określa się w przybliżeniu na ok. 7 lat.

    IV – Umiarkowane zaburzenia funkcji poznawczych (łagodne stadium choroby Alzheimera)

    W tym stadium wyraźnie dostrzec można trudności w następujących dziedzinach: zmniejszona zdolność przywoływania niedawnych wydarzeń, błędne wykonywanie obliczeń matematycznych, takich jak odejmowanie (np. 100-7, 93-7, 86-7, itd.), zmniejszona zdolność wykonywania skomplikowanych zadań, takich jak planowanie obiadu czy płacenie rachunków, mylenie wydarzeń ze swojego życia.

    Ponadto osoby z powyższymi objawami wydają się przygaszone i zamknięte w sobie, spada zainteresowanie otoczeniem. Są też świadome swoich deficytów. Ta świadomość jest często bardzo bolesna, dlatego często uruchamiają takie mechanizmy obronne jak zaprzeczanie objawom, nawet przed samym sobą, oraz ukrywanie ich przed otoczeniem.

    Ocenia się, że to stadium choroby Alzheimera może trwać w przybliżeniu ok. 2 lat.

    V – Średniozaawansowane zaburzenia funkcji poznawczych

    Zaburzenia funkcji poznawczych, w tym pamięci stają się ewidentne. Niezbędna jest pomoc w wykonywaniu niektórych czynności. Chorzy mają trudności z przywołaniem ważnych informacji, takich jak własny adres zamieszkania, numer telefonu czy nazwa ukończonej szkoły, mylą miejsce pobytu, datę, dzień tygodnia i porę roku. Mają problemy z mało skomplikowanymi obliczeniami matematycznymi (np. 20-2) czy z samodzielnym doborem garderoby.

    Pacjenci w tym stadium nie radzą już sobie samodzielnie. Potrzebują pomocy w codziennym funkcjonowaniu, kogoś, kto zadba o posiłek, o to, by rachunki były popłacone, pomoże wybrać ubranie.

    W tym stadium pamiętają najczęściej imiona swoich bliskich oraz swoje własne; zazwyczaj są samodzielni podczas jedzenia i używania toalety. Zaburzenia łaknienia często prowadzą do spadku wagi. Pojawia się niechęć do mycia, zmiany ubrania. Osoby w tym stadium potrafią chodzić w tym samym ubraniu przez kilka dni z rzędu, dopóki ktoś nie zwróci im uwagi na konieczność zmiany. Częste są u nich zaburzenia nastroju i zachowania (agresja, podejrzliwość, lęk przed samotnością).

    VI – Zaawansowane zaburzenia poznawcze (zaawansowane stadium choroby)

    W tym stadium pogłębiają się zaburzenia pamięci, zachowania oraz zmienia się osobowość. Niezbędna jest ciągła pomoc osób trzecich. Chorzy tracą zdolność przywoływania niedawnych zdarzeń oraz rozpoznawania najbliższego otoczenia, nie są zdolni do przywoływania wszystkich wydarzeń ze swojego życia, choć pamiętają swoje imię; okresowo zapominają imiona opiekunów i rodziny, ale odróżniają osoby najbliższe od obcych. Zdarza im się pomylić współmałżonka z rodzicem.

    Niezbędna jest pomoc w ubieraniu się (mylą poszczególne części garderoby, zdarza się założyć ubrania dzienne na piżamę itp.); zaburzony jest cykl snu i czuwania; chorzy wymagają pomocy podczas korzystania z toalety; zdarzają się epizody nieotrzymania moczu i stolca; pojawia się znaczna zmiana zachowania, zwiększa się podejrzliwość, pojawiają się złudzenia i omamy wzrokowe lub słuchowe; mogą występować czynności kompulsywne takie jak darcie chusteczki lub wykręcanie ręki.

    VII – Bardzo ciężkie zaburzenia poznawcze (bardzo zaawansowane stadium choroby)

    Jest to ostatnie stadium choroby, w którym pacjenci trącą kontakt z otoczeniem a następnie kontrolę ruchów i zdani są całkowicie na pomoc osób drugich. Utracona zostaje płynność mowy, choć chorzy okresowo mogą wypowiadać pojedyncze słowa. Występuje przewlekłe nieotrzymanie moczu i stolca.

    Pacjenci nie są zdolni do samodzielnego jedzenia czy korzystania z toalety, tracą, zdolność do samodzielnego chodu, następnie siedzenia, uśmiechu oraz utrzymywania głowy w pozycji pionowej. Zwiększa się napięcie mięśni. Upośledzone zostaje połykanie.

    Literatura tematu:

    Choroby neurodegeneracyjne: choroba Alzheimera i Parkinsona – www.pnmedycznych.pl

    Maria Barcikowska Choroba Alzheimera – www.infozdrowie.org/images/pdf/2016/

    Choroba Alzheimera–obraz kliniczny, rozpoznawanie, możliwości terapeutyczne zaburzeń poznawczych – www.infozdrowie.org/images/pdf/2016/

    M.Pąchalska, L.Bidzian, A.Pufal, Dynamika zmian zaburzeń zachowania w otępieniu typu Alzheimera – fozp.org.pl/pdf

    Ten wpis ma 0 komentarzy

    Zostaw komentarz